Sur le chemin de l'école narre les histoires parallèles de 4 enfants des quatre coins du monde pour qui, aller à l'école est un véritable périple. L'envie d'accéder au savoir, d'avoir de meilleures conditions de vie que leurs parents, leur donne ce courage.
Au Kenya, Jackson, 11 ans, doit marcher 15 km dans la savane et éviter les animaux sauvages comme les éléphants avec sa petite sœur.
Dans les montagnes de l'Atlas, au Maroc, Zahira, 12 ans, rejoint son internat au terme de 22 km soit 4 heures de marche sur des chemins caillouteux.
En Argentine, Carlos, 11 ans, traverse à cheval les plaines de Patagonie sur 18 km, avec sa petite sœur comme passagère.
En Inde, Samuel, 11 ans, qui a perdu l'usage de ses jambes, est emmené à l'école par ses deux petits frères, qui poussent ou tirent son fauteuil roulant pendant plus d'une heure sur des chemins à conditions difficiles.
Ένα ντοκιμαντέρ με πρωταγωνιστές τέσσερα μικρά παιδιά. Ο Jackson, από την Κένυα, ο Carlito από την Αργεντινή, η Zahira από το Μαρόκο και ο Samuel από την Ινδία. Τα τέσσερα παιδιά μένουν μακριά το ένα από το άλλο σε τέσσερις άκρες της γης, όμως έχουν κάτι κοινό. Όλα τους κάθε μέρα διανύουν απίστευτα μεγάλες αποστάσεις, περπατώντας, σε καροτσάκι ή με άλογο για να φτάσουν στο σχολείο τους, επιδεικνύοντας μία απίστευτη αφοσίωση και διάθεση για μάθηση.
Το νέο ντοκιμαντέρ του Pascal Plisson, κέρδισε το Cezar ντοκιμαντέρ θυμίζοντας σε όλο τον κόσμο ότι η εκπαίδευση δεν είναι ακόμη δεδομένη σε όλο τον κόσμο. Οι συγκινητικές ιστορίες των παιδιών από τις τέσσερις χώρες με τις κακουχίες και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν δεν μπορούν βέβαια παρά να μας γεμίσουν προβληματισμό, αλλά και ελπίδα.
Ο 11χρονος Τζάκσον ξυπνά καθημερινά στις 5:30 για να περπατήσει, μαζί με τη μικρότερη αδερφή του, πάνω από 15 χιλιόμετρα άγριας φύσης στην Κένυα, αποφεύγοντας τις επιθέσεις ελεφάντων. Ο Καρλίτο, καβάλα στο άλογό του και παρέα με τη δική του αδελφή, διασχίζουν πετρώδεις κοιλάδες και λόφους της Παταγονίας. Στο Μαρόκο, η Ζαχίρα και η παρέα της ανεβοκατεβαίνουν βουνά, ενώ ο Σάμουελ βασίζεται στον νεαρότερο αδερφό του για να σπρώξει την αυτοσχέδια αναπηρική του καρέκλα μέσα από κατεστραμμένους δρόμους και βάλτους της Ινδίας.
«Συχνά ξεχνάμε πόσο τυχεροί είμαστε που πάμε σχολείο». Oι τέσσερις μικροί πρωταγωνιστές του «Στο Δρόμο για το Σχολείο», όμως, φτιάχνουν τη δική τους τύχη και αψηφούν κάθε είδους απίστευτη αντιξοότητα για το δικαίωμα σε ένα καλύτερο μέλλον που τους υπόσχεται η μόρφωση – όσο μακριά κι αν βρίσκεται αυτή.
Πλάνα που κόβουν την ανάσα, εξωτικές τοποθεσίες που δεν θα φαίνονταν παράταιρες στα εντυπωσιακά ντοκιμαντέρ του National Geographic και, πάνω απ’ όλα, συγκινητικά παραδείγματα του θριάμβου του ανθρώπινου πνεύματος και της δίψας για μάθηση από λιλιπούτειους επίδοξους διανοούμενους. Χ.Λ.
Chaque rentée je ne peux pas m'empêcher de penser à tous ces enfants, partout au monde, qui au lieu de chasser Pokemon, eux, ils chassent à tout prix, jour et nuit, sous le soleil, la pluie, le vent ou la neige les lettres!
Je m'incline humblement devant ces enfants/héros qui risquent à sacrifier tous les jours le don précieux de la vie en faveur de l'autre grand don, celui de l'éducation!
Ces enfants qui empruntent les chemins les plus dangereux du monde pour aller à l'école
Pour le plaisir (ou le désarroi) de millions d'enfants, c'est la rentrée dans de nombreux pays à travers le monde. Même si certain(e)s pourraient faire les grincheux, il est important de souligner que, ailleurs dans le monde, l'école s'avère être un sacré luxe.
Le savoir est une arme, et des milliers de bambins n'hésitent pas à emprunter les routes les plus incroyables, inhabituelles et dangereuses afin de recevoir l'éducation à laquelle ils aspirent ; pour certains c'est un périple, un véritable voyage de Hobbit, mais ils sont déterminés à en savoir plus, et c'est tout à leur honneur.
Selon l'UNESCO, les progrès reliantles enfantsà l'école ont ralentiau cours de ces cinqdernières années. Les zones dépourvues deroutesscolairesappropriées se retrouvent bien souvent inondées, rendant ainsi les navettes encore plus difficiles. D'ailleurs, les routes et chemins dangereuxsont l'une desprincipales raisons pour lesquellesde nombreux enfantsdécident dequitter l'école.
Les solutions pourraient paraître anodines ; construire des routes, bâtir des ponts, acheter des autobus et embaucher des chauffeurs, mais il manque les fonds nécessaires et les catastrophes naturelles récurrentes dans de nombreux pays n'arrangent rien. Compliqué d'offrir à ces enfants des solutions dont ils auraient désespérément besoin :
Des heures de voyage dans les montagnes pour apprendre - Gulu, Chine
Κάθε χρόνο, όταν ανοίγουν τα σχολεία, δεν μπορώ να μη σκεφθώ όλα αυτά τα παιδιά, παντού στον κόσμο, που αντί να κυνηγούν Pokemon, αυτά κυνηγούν με κάθε θυσία, μέρα και νύχτα, με ήλιο, βροχή, άνεμο ή χιόνι τα γράμματα!
Yποκλίνομαι ταπεινά μπροστά σ'αυτά τα παιδιά-ήρωες που ριψοκινδυνεύουν κάθε μέρα να θυσιάσουν το πολύτιμο δώρο της ζωής προς χάριν ενός άλλου δώρου: της μόρφωσης!
Τα παιδιά που ρισκάρουν τη ζωή τους για να πάνε στο σχολείο !
Η έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς έφτασε. Οι διαφημίσεις για τα σχολικά είδη έχουν εδώ και αρκετό καιρό ξεκινήσει, και οι μαθητές σε όλον τον κόσμο αποχαιρετούν επίσημα το καλοκαίρι.
Μερικά παιδιά χαίρονται που επιστρέφουν στο σχολείο. Που θα δουν ξανά τους φίλους τους. Μερικά στεναχωριούνται. Επειδή για τους επόμενους εννέα μήνες θα έχουν υποχρεώσεις και δεν θα μπορούν όλη μέρα να διασκεδάζουν.
Και κάποια φέτος θα γνωρίσουν τον σχολικό κόσμο για πρώτη φορά.
Ανεξάρτητα από τα συναισθήματά τους, εκατομμύρια παιδιά σε όλη την υφήλιο ετοιμάζονται να καλωσορίσουν μια νέα χρονιά, κατά την οποία θα πρέπει να προσπαθήσουν για να πετύχουν τους στόχους τους.
Σε μερικά μέρη του κόσμου, οι μαθητές δεν πρέπει να προσπαθήσουν μόνο για να έχουν τις καλύτερες δυνατές αποδόσεις. Σε μερικά μέρη του κόσμου πρέπει να προσπαθούν ακόμα και για να πηγαίνουν και να επιστρέφουν καθημερινά από το σχολείο.
Alicia Ricosi, créatrice de mode ultra-respectée, n'a plus la moindre idée alors que la date de la présentation de sa nouvelle collection approche. Elle n'a pas plus plus de présence masculine autour d'elle donc plus d'inspiration. Alan Bergam, homme d'affaires qui la finance, voit la catastrophe arriver et veut trouver une solution au plus vite. C'est alors qu'il imagine un stratagème : trouver une muse à la diva pour qu'elle se mette à nouveau à travailler. Hélène Birk est chargée de trouver la perle rare et tombe finalement sur Julien Lefort, un homme simple qui se moque bien de la mode. Quand Hélène l'insulte, il décide de démissionner...
Η Αλίσια Ρικοσί είναι σχεδιάστρια μόδας σε έναν επώνυμο οίκο υψηλής ραπτικής και μεγάλη ντίβα. Ενώ η παρουσίαση της επόμενης κολεξιόν πλησιάζει χάνει την έμπευσή της εξαιτίας ενός χωρισμού. Η καυστική διευθύντριά της Ελέν Μπιρκ πρέπει να βρει άμεσα λύση ώστε η Αλίσια να ξαναβρεί την δημιουργική της δύναμη.
l'imagier de Mômes à télécharger par ici
